تبلیغات اینترنتیclose
الا اي مهربان مهمان روزه ( علیرضا قزوه )
پیچک ( علیرضا قزوه )
شعر و ادب پارسی

علیرضا قزوه

        دلم را چون انارى کاش یک شب دانه مى کردم        

                                 به دریا مى زدم در باد و آتش خانه مى کردم

 



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 31 مرداد 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

قصيده ي روزه

 

الا اي مهربان مهمان روزه

بخوان سي پاره از قرآن روزه

 
سحرگه نامه ي لطف الهي

رسيد از روضه ي رضوان روزه

 
 هلال ماه نو يعني كه بشتاب

كه اين طغري و اين فرمان روزه
 

اصول دين - فروع دينت امروز

همه مخفي ست در اركان روزه
 

سحر برخيز مانند نسيمي 

 بخندد تا گل خندان روزه

 
عطش سيراب از نور الهي ست

 بنوش از چشمه ي جوشان روزه
 

جهنم نيست غير از آتش نفس

مگر كاري كند باران روزه
 

پر است از سايه هاي رحمت حق

 هواي ظهر تابستان روزه
 

تو مهمان كه اي؟ اي هر كه هستي

همه هستي ست خود مهمان روزه
 

سحر گه سفره ي عرشي بينداز

 به قدر وسعت امكان روزه
 

ميفكن بر زمين تيغ و سپر را

مجاهد باش در ميدان روزه
 

شهيد كوفه عطشان خدا بود

شهيد كربلا عطشان روزه

 
مبادا دل به دنيا داده باشي 

تواي پرورده ي دامان روزه

 
وبال تن مشو  از تن جدا شو

گره زن جان خود با جان روزه
 

دو روزي نيز طفل آخرت باش

 بنوش از شيره ي پستان روزه

 
اگر خواهي خليل الله باشي

درآ در آتش سوزان روزه
 

عبور از نفس و ظلمت نيست عرفان

عبور از نور شد عرفان روزه

 
بيا حيران صاحب سفره باشيم

مشو حيران مشو حيران روزه

 
اگر در حلقه ي طاعت نشستي

اطاعت كردي از فرمان روزه

 
چنان با روزه سر كن روز ها را 

كه باشي عاقبت از آن روزه

 
مبادا چشم  جان و دل ببندي

پي جان مي رسد جانان روزه
 

سحرهاي بهشت اند اين سحرها

كه مستت مي كند بستان روزه

 
مرا مانند شمس الحق در اين روز

غزل هايي ست از ديوان روزه

 
چو فردا عيد فطر آيد چه داني

چه مي داني تو از قربان روزه ؟
 

نه ذبح نفس خاص عيد اضحي ست 

نه عيد فطر شد پايان روزه

 

 در آغازين روز رمضان سال 1385 سروده شد.

عليرضا قزوه

 http://ghazveh.blogfa.com/8507.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : شعر قزوه ، سلام اول, | بازديد : 176