تبلیغات اینترنتیclose
باز یک درد ناگزیر، باز یک نام آشنا( علیرضا قزوه )
پیچک ( علیرضا قزوه )
شعر و ادب پارسی

علیرضا قزوه

        دلم را چون انارى کاش یک شب دانه مى کردم        

                                 به دریا مى زدم در باد و آتش خانه مى کردم

 



نوشته شده در تاريخ جمعه 1 شهريور 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

باز یک درد  ناگزیر، باز یک نام آشنا

کوه از هوش رفته است، ماه افتاده در کُما

 
مرگ قیصر چه تلخ بود و عزیزی که با خداست ...

زیر این کوه درد باز ما رضاییم و او رضا
 

روزها می روند و من فکر یاران رفته ام

فکر شب های بی کسی، فکر تکرار روزها

 
آن شبی که می آمدم  گریه می کرد پشت خط

- جان احمد نرو به هند، جان  آقا علی رضا...

 
بعد بغضش شکست و من فکر کردم به سرنوشت

بعد ما دورتر شدیم،  تو کجایی و من کجا...
 

شیخ محمود بی پناه، زندگی سخت تر شده ست

 آه، شطّاح ناگزیر... آه، عین القضات ما...

 

 

غروب پنجشنبه 23 اسفند – دهلی نو

          علیرضا قزوه 

  http://ghazveh.blogfa.com/8612.aspx

 

برچسب ها : ,

موضوع : شعر قزوه ، سلام سوم, | بازديد : 179